علی مظلوم همیشگی تاریخ

تازه به خانه رسیده ام.داشتم در مجالس مذهبی وهییت ها پرسه میزدم و بعد در خیابان میگشتم.

اراذل بسیار دیدم که از محلات پایین شهر با عربده کشی وگله ای به بالا آمده بودند.ومست بودند و یا تازه مواد زده بودند.

بچه مایه دارها رت دیدم که سوار ماشینهای مدل بالا دستی میکشیدند ورالی میگذاشتند.

سخنانی از مثلا عالمان دین شنیدم که که خجالت کشیدم.

دخترانی بزک کرده را دیدم که در مجالس به دنبال شوهر یابی بودند.

و این وسط در شب شهادت مولایمان علی هیچکس به یاد او نبود اما به اسمش خوش گذرانی میکردند و معامله به صور گوناگون.

آری علی تنهاست وانگار در میان شیعیان خودش از همیشه تنهاتر است.

علی مظلوم بزرگ تاریخ است.و چه نانها که از بابت نام علی خوردند وچه ظلمها کردند وچه حق ها ناحق.

والله قسم اگر مولایمان میتوانست تمام این مردم را به جرم انحطاط حد میزد وقصاص مینمود.مانند نهروان.

علی میدانست که همیشه تنها میماند.که اگر غیر این بود با قلم دردهایش را بر صفحات کاغذ پوستین مینوشت.لیکن این عالم به اسرار غیب تمام دردهایش را به زمین وبه عمق چاههای کوفه فرستاد ودفن کرد تا واژگانش روزگاری که امروز باشد مبتذل نشود.

چه بگویم.انگار حرفهای من نیز تکراری شده.

/ 0 نظر / 11 بازدید